Jarmuż – warzywo, które leczy, ale którego czasem także należy unikać

Jarmuż dawniej był popularnym składnikiem polskiej kuchni. Obecnie znowu wraca do łask. Zawiera błonnik, antyutleniacze, wiele witamin i minerałów. Jednak osoby cierpiące np. na choroby tarczycy powinny go unikać.

Powrót na polskie stoły

Dawniej jarmuż był popularnym składnikiem diety. Potem popadł w niełaskę i przez pewien czas był tylko rośliną ozdobną (ze względu na kolorowe i pomarszczone liście). Dziś wraca do łask. Jest szczególnie popularny wśród osób, którym zależy na zdrowym odżywianiu. Jest łatwy w uprawie i odporny na nawet – 15 stopni mrozu. Dlatego świeże liście można nawet zimą zbierać z pola.

Bogate źródło błonnika i nie tylko

Jarmuż jest bogatym źródłem błonnika. Co ważne jest też niskokaloryczny. Zawiera polifenole i sulforan, które są silnymi antyutleniaczami. Dlatego chroni organizm przed szkodliwymi wolnymi rodnikami, które przyspieszają starzenie i mogą być powodem chorób np. raka.

Witaminy i minerały

Jarmuż zawiera wiele witamin oraz minerałów. Jest szczególnie bogaty w, rzadko spotykaną w warzywach, witaminę K. Witamina ta pomaga w gojeniu się ran i zapobiega krwotokom zewnętrznym i wewnętrznym. Jest też bogatym źródłem witaminy C (zaraz po natce pietruszki i papryce). Witamina C wzmacnia odporność, uszczelnia naczynia krwionośne i ułatwia przyswajanie żelaza. Jarmuż zawiera beta-karoten, z którego organizm może wytworzyć witaminę A (ważną dla prawidłowego wzroku). Liście jarmużu zawierają także witaminy z grup B, które pełnią istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.

Zawiera magnez, wapń, żelazo, cynk, fosfor i potas. Potas i wapń poprawiają funkcjonowanie układu sercowo – naczyniowego i obniżają ciśnienie tętnicze. Jedzenie liści, ze względu na ich zawartość żelaza, jest zalecane w walce z anemią.

Komu może zaszkodzi jarmuż?

Jak każda roślina kapustna, jarmuż może powodować wzdęcia. Dlatego powinny na niego uważać osoby podatne na takie dolegliwości. Tak, jak inne kapustne nie jest zalecany dla osób z chorobami tarczycy (ze względu na zawartość związków, które mogą powodować obniżenie jodu w organizmie). Podobnie, jak szpinak i szczaw zawiera szczawiany, których powinny unikać osoby chorujące na kamicę nerkową.